شکر، چربی و نمک زیاد
بیشتر غذاهایی که در رستوران سرو می شوند دارای مقدار وسوسه ای کننده ای شکر، چربی و نمک هستند، آنها یا در بطن یک ماده غذایی مثل گوشت، سبزی، سیب زمینی یا نان هستند یا بصورت لایه ای بروی آن و یا هردو. برای مثال:
-داخل سیب زمینی خالی شده و روی آن کاملا سرخ شده است،حالا در داخل آن چند تکه گوشت، سس ترش و پنیر اضافه می شود. نتیجه: چربی روی چربی با مقداری نمک روی آن!
-قسمت های پرچربی تر یک جوجه کاملا سرخ می شود سپس با خامه شیرین یا سس نمکی شده سرو می شود. معمولا” این جوجه ها در یک واحد صنعتی تولیدی مقداری سرخ می شوند و سپس در رستوران دوباره سرخ می شوند که میزان چربی را دوبرابر می کند. نتیجه: قند بروی نمک بروی چربی.

خوراک راحت جویدنی!
با حذف کردن نیاز به جویدن، تکنیک های غذاسازی مدرن به ما اجازه می دهد که سریعتر غذا بخوریم و کالری بیشتری مصرف کنیم. پردازش گوشت و تولید نوعی غذا که توسط بسیاری از کارخانه ها و رستوران ها استفاده می شود و نوعی غذای بچگانه برای بزرگترها تولید می کند. یک مثال بارز آن که در کشور ما نیز بسیار فراگیر شده، انواع ناگت بخصوص مرغ است به طوری که فیبرهای مفید و استخوان و غضروف از غذا حذف شده است که نیاز به جویدن بیشتر دارند. نتیجه اینکه غذاها سریع و بدون تلاش خورده می شوند.

تحت تاثیر قراردادن مغز
صنایع غذایی به روی معیارهای مختلفی تمرکز می کند تا بر مقاومت ناپذیر بودن غذا از طریق کالری، طعم و راحت الحلقوم بودن، تاثیر بگذارد. به شکلی که برخی از خوراکی ها را تنها به صورت یک سرگرمی جلوه دهد و اینکار را از طریق افزودن انواع خامه ها و سس ها انجام می دهد.
برای مثال میلک شیک یاانواع شکلات ها میل و رغبت و عکس العملی را در مغز ما بر می انگیزند بطوریکه حتی وقتی کاملا سیریم بتوانیم بخوریم. لایه های شکر و چربی و نمک این تاثیر را بروی مغز ما می گذارند.

رستوران ها غذا را به اصطلاح اسمبل می کنند نه اینکه آن را بپزند!
تمامی اجزای غذا از قبیل میگو، سیب زمینی، و ناگت مرغ در هوای سرد، نیتروژن سرد یا دی اکسید کربن سرد، منجمد شده و راه درازی را تا رسیدن به رستوران طی می کنند. معمولا” قبل از فریز کردن هر قطعه از آنها مقداری سرخ می شود و وقتی به رستوران می رسد قبل از اینکه یخش از بین برود دوباره در روغن سرخ می شود. این سرخ کردن اضافه مقدار زیادی به کالری غذا می افزاید.

بر وبچ مديريت از اين تيپ مثال ها خوب سراغ دارند و مي دونند که هرگاه شيء خارج از يک محيط به اون محيط ارائه بشه حتما” روي اون تاثير داره،‏ مثلا” براي تعيين ميزان تاثير نور روي کار کارگران آزمايش انجام دادند و دو تيپ کارگر يکسان رو با نور زياد و نور کم به کاري مشابه گماشتند. مي دونيد نتيجه چي شد؟ هر دو گروه با افزايش بهره وري روبرو شدند. مي گن هيچگاه نمي شه الکترون رو مشاهده کرد!‏ مي دونيد چرا؟! چون وقتي نور به اون برخورد مي کنه، به خاطر انرژي نور اون از مسيرش منحرف مي شه!!‏ اين يعني اينکه شيء‏ خارجي (نور) بر عملکرد محيط اثر گذاشته …
مطالب فوق در مورد انسان ها هم به شدت موثره،‏ يعني هر انساني که در هر جمعي (و هر محيطي) وارد مي شه بر اون تاثير داره، البته نوع و شدت تاثير وابسته به خواست خود فرد هست و تحت اختيار او. مي تونه کم اثر باشه و يا موثر،‏ مي تونه اثر مخرب داشته باشه يا اثر سازنده،‏ مي تونه مولد شادي باشه و مي تونه مسبب غم،‏ مي تونه … و اينها همه ناشي مي شه از اختيار اون فرد براي اينکه چطور مي خواد به محيط خودش برخورد کنه.

به آسمون نگاه کن. چه رنگيه؟ فکر مي کني که من و تو اون رو به يه رنگ مي بينيم؟ به گل نگاه کن. من و تو به يه اندازه اون رو قشنگ مي بينيم؟ به بهار نگاه کن،‏ من و تو اون رو به يک اندازه لذت بخش مي بينيم؟ چيزي که مسلم هست اينه که من و تو يک آسمان، يک گل و يک بهار رو تجربه کرديم، ولي هر کدوم به برداشت از اونها داشتيم. اين تحت اختيار ماست که اونا رو چطور ببينيم. هر طوري که با محيط برخورد کنيم، محيط هم همونطور باهامون برخورد مي کنه.

گفت آسان گير بر خود کارها،‏ کز روي طبع سخت مي گيرد جهان بر مردمان سخت گير

گفتن که از هر دستي که بدي،‏ از همون دست مي گيري!‏ يه دو دو تا چهار تا کافيه تا انسان بتونه روش زندگي خودش رو معين بکنه!‏ حدود 70 تا 90 سال در حالت معمول زندگي مي کنيم. بخواهيم و نخواهيم اينطور نيست که همه شرايط مطابق و موافق با خواست ما باشه (که اگه اينطور بود آدم حوصلش سر مي رفت) پس بايد يک خط مشي رو در برخورد با ناملايمات انتخاب کنه. خط مشي غالب آدم ها اينه که اصلا” به اين چيزا فکر نمي کنن و وقتي با يه همچين مشکلاتي برخورد کردند خوب معلومه که وضعشون چطور مي شه و يه گروه ديگه هم هستند که خودشون رو مي بازند اما گروه ديگري هستند که با مشکلات به عنوان جزئي از زندگي برخورد مي کنند و مي دونند که زندگي با اونا معنا پيدا مي کنه،‏ خيلي وقت ها از ناملايمات درس مي گيرند و اون رو درسي قرار مي دن واسه ساخت آينده بهتر. سعي مي کنن که اين چند وقتي که فرصت دارند رو به بهترين نحو بگذرونند. امور رو با ديد زيبا ببينند. شما اختيار تام داريد که هر مسيري رو دوست داريد انتخاب کنيد. شما به هر جهت عامل موثري هستيد،‏ بخواهيد يا نخواهيد خيلي چيزها از شما تاثير مي گيرند و بر شما تاثير مي گذارند!‏ حالا شما مي تونيد آدمي منفعل باشيد و هر چيز و هر کس زندگي شما رو دستخوش تغيير بکنه و يا آدم فعالي باشيد و با ديدگاه خودتون عالم رو تحت تاثير قرار بديد. هرگاه ديد مثبت به زندگي رو در دستور کار قرار بديد و راه و روش مناسب ارتباط با ديگران رو پي بگيرد، مطمئن باشيد که از زندگي لذت بيشتري خواهيد برد. انتخاب مثبت انديشي تحت اختيار شماست. مي تونيد تاثير منفي انديشي رو ببينيد و بعد مثبت انديشیدن رو انتخاب کنيد.
هميشه شاد باشيد.

دکتر يحيي شفيعي – دستيار تخصصي بهداشت مواد غذايي و عضو هيات علمي دانشگاه آزاد